| | 10 pistolets alstubliefZondagochtend….Mijn vader en moeder zijn het ondertussen al wel gewoon. Ze staan juist raar te kijken wanneer ik voor 9 uur binnen kom wandelen. Dat ik zo achtelijk laat thuis kom heeft er vooral mee te maken dat ik meestal de sluit draai in the-return. Daar gaan de deuren pas dicht om 7 en eer dat ik eens buiten ben is het nog veel later. Eigenlijk is het ook allemaal niet normaal. Want ja, vroeger… dan lag iedereen voor middernacht alweer op 1 oor.
Bij de laatste plaat gaat het altijd nog even helemaal los. Iedereen die dan allicht een beetje is ingekakt gooit er dan nog zijn laatste energie uit op de dansvloer. Altijd een mooi moment want meestal kunnen we dan tevreden terug kijken op een mooie avond. Wanneer het laatste volk is buiten geveegd door de security begint de evaluatie. Wat vonden we er van vanavond? Topoverleg tussen DJ, LJ en overgebleven bar personeel.
Na wat slap geouwehoer over die ene blonde op dat podium en die kerel met 3 champagne flessen is het tijd om nog wat te nuttigen aan de bar. De alcohol maakt dan plaats voor een fruitsapje of soms een chocomelk want ook voor mij is het een keer goed geweest. De onzinnige gesprekken (of soms juist heel diepgaand) gaan verder want al die andere blondines moeten ook nog even de revue passeren.
Na de brunettes is het rond een uur of half 9 toch echt tijd om naar huis te gaan. Maar eerst nog even langs de bakker want zoals iedere zondagochtend neem ik altijd broodjes voor thuis mee. Het is altijd geweldig wanneer ik hevig stinkend naar discotheeklucht de bakkerij binnen stap. Ik vraag me dan af wat al die mensen denken wanneer ik met een zombie hoofd daar binnen sta. Helemaal wanneer ik dan ook nog is in het Nederlands mijn bestelling doorgeef. Pistolets en een tweetal curryrollen voor onderweg.
Na nog even voor weinig geld getankt te hebben vlieg ik de snelweg op naar huis. Zachtjes staat mijn radio aan met een oude cd van Tiësto. Van een romantische “sunrise” is allang geen sprake meer want meestal zet ik een zonnebril op in verband met vampier achtige trekjes. Eerst richting Antwerpen, de ring op, voorbij het sportpaleis en eraf bij zandvliet. Half slapend met 160 over een plattelandsweggetje en dan snel naar binnen waar mijn ouders meestal aan de ontbijttafel zitten te wachten op mijn broodjes.
Even snel vertellen hoe het was geweest vannacht. Dan naar boven, tanden poetsen. Nog heel even mijn mail checken en de eerste foto’s van die nacht bekijken. Even de tv aan en na tien minuten richting dromenland om dan vervolgens na een paar uur wakker te worden met koppijn en een droge mond. Geweldig toch?
Meer informatie en weblogs op www.djpatb.com Deze weblog wordt ook getoond als column.
Geschreven op 17-12-2007 @ 15:09
Laatst aangepast op 17-12-2007 @ 15:12
1380x bekeken
7 reacties djpatb op di 18 december 2007 om 18:02  | silvytje... je moet de tekst nog is beter lezen want ik klaag nergens. Ik vind het juist super. | jill_jill_jill op di 18 december 2007 om 17:40  | 
| Ciindy_x op di 18 december 2007 om 16:22 | 
Hij klaag toch ni ;
hij verteld gewoon zijn leven als dj; | silvytj op di 18 december 2007 om 13:16 | | Moderator Dj_Thomas op di 18 december 2007 om 01:06 | 
Know The Feeling  | Fotograaf dj_den_hakkes op ma 17 december 2007 om 16:17 | 
| Moderator Vanherck op ma 17 december 2007 om 15:25 | 
Ik herken mezelf daar precies wat in, maar dan als feestvierder 
's nachts of 's morgens langs de bakker gaan is altijd lachen. |
 Zelf een reactie schrijven?
Dat kan! Maar dan moet je eerst jezelf aanmelden of registreren.
|
niemand zal wene ze 